ผลงานที่เป็นงานปักไทย ซึ่งเกิดขึ้นจากการทดลองวัสดุงานปักต่าง ๆ เพื่อต่อยอดงานปักไทยสู่การใช้งานที่หลากหลายขึ้นนี้ เป็นการหยิบเทคนิคช่างปักไทยดั้งเดิมมามองในมุมใหม่ เพื่อค้นหาความเป็นไปได้ของศิลปะปักมือไทยในโลกยุคปัจจุบัน เราใช้วัสดุธรรมชาติ เศษผ้า และวัสดุเหลือใช้ที่มักถูกมองข้าม มาใช้เป็นวัสดุปักเป็นลวดลายที่ผสมผสานทักษะช่างปักไทยกับวิธีคิดสร้างสรรค์ร่วมสมัย
สะท้อนการเคลื่อนไหวของศิลปะหัตถกรรมไทยที่ไม่หยุดนิ่งในยุควิกฤตสิ่งแวดล้อมและทรัพยากร ผลงานนี้คือความพยายามในการรับมือความท้าทายผ่าน "การปัก" จากเทคนิคช่างปักไทยที่ละเอียดประณีต สู่ craft transformation และการออกแบบเพื่อความยั่งยืน ชิ้นงานทำหน้าที่เป็นสะพานระหว่างอดีตกับอนาคต เย็บร้อยภูมิปัญญาวัฒนธรรมไทยเข้ากับปัญหาระดับโลก สอดคล้องกับสัญญาณ DESIGN S/O/S
ตั้งแต่ Secure Local Craft งานปักไทยแบบสร้างสรรค์
Outreach Through New Narrative ต่อยอดด้วยการออกแบบ เพื่อตอบสนองวิถีปัจจุบัน
และ Sustain Environment ทดลองความเป็นไปได้ใหม่ ๆ ที่ยั่งยืน